Martyrdom of Guru Teg Bahadur: Difference between revisions
Sikhi-admin (talk | contribs) Created page with "<div style=" background-color:#FFFDF8; border:1px solid #e0d6b8; border-radius:10px; padding:25px; margin:15px auto; font-size:125%; line-height:1.9; font-family:'Raavi','AnmolUni','Noto Sans Gurmukhi','Saab','Tiro Gurmukhi',sans-serif; text-align:center; color:#111; box-shadow:0 2px 5px rgba(0,0,0,0.1); max-width:700px; "> तिलक जंञू राखा प्रभ ता का ॥ कीनो बडो कलू महि साका..." |
Sikhi-admin (talk | contribs) No edit summary |
||
| (7 intermediate revisions by the same user not shown) | |||
| Line 13: | Line 13: | ||
max-width:700px; | max-width:700px; | ||
"> | "> | ||
तिलक जंञू राखा प्रभ ता का ॥ कीनो बडो कलू महि साका ॥ | <b>तिलक जंञू राखा</b> प्रभ ता का ॥ कीनो बडो कलू महि साका ॥ | ||
साधन हेति, इती जिनि करी ॥ सीसु दीया, परु सी न उचरी ॥१३॥ | <b>साधन हेति</b>, इती जिनि करी ॥ <b>सीसु दीया</b>, परु सी न उचरी ॥१३॥ | ||
धरम हेत साका जिनि कीआ ॥ सीसु दीआ; परु सिररु न दीआ ॥ | <b>धरम हेत</b> साका जिनि कीआ ॥ सीसु दीआ; <b>परु सिररु न दीआ</b> ॥ | ||
नाटक चेटक कीए कुकाजा ॥ प्रभ लोगन कह आवत लाजा ॥१४॥ | नाटक चेटक कीए कुकाजा ॥ प्रभ लोगन कह आवत लाजा ॥१४॥ | ||
दोहरा ॥ ठीकर फोरि दिलीस सिरि; प्रभ पुरि कीया पयान ॥ <b>तेग बहादुर सी क्रिआ; करी न किनहूं आनि</b> ॥१५॥ | |||
तेग बहादुर के चलत; भयो जगत को सोक ॥ है है है सभ जग भयो; <b>जै जै जै सुर लोकि</b> ॥१६॥ | |||
गुरु गोबिंद सिंह जी | |||
The Almighty preserved their tilak and sacred thread through the martyrdom of Guru Tegh Bahadur. In this Age, He accomplished a supreme act of martyrdom. <b>For the sake of the saints</b>, he performed this supreme act. He gave his head, yet not even a sigh of pain escaped. He who upheld DHARMA through this sacrifice. Gave the head but never compromised his Dharma. Pretender-saints/Priests play deceitful, corrupt theatrics. The True Ones feel shame — their deeds are supreme. | |||
Shattering the pot of the body upon the head of Delhi, He ascended to the Abode of Parmeshar.No other has ever performed such a deed as Tegh Bahadur did. When Tegh Bahadur departed, the world fell into sorrow. ‘Alas! Alas!’ cried the people of the world; ‘Victory! Victory!’ resounded in the Realms of the Enlightened Ones.” | |||
Guru Gobind Singh Ji | |||
ਤਿਲਕ ਜੰਞੂ ਰਾਖਾ ਪ੍ਰਭ ਤਾ ਕਾ ॥ ਕੀਨੋ ਬਡੋ ਕਲੂ ਮਹਿ ਸਾਕਾ ॥ | |||
ਸਾਧਨ ਹੇਤਿ ਇਤੀ ਜਿਨਿ ਕਰੀ ॥ ਸੀਸੁ ਦੀਯਾ ਪਰੁ ਸੀ ਨ ਉਚਰੀ ॥੧੩॥ | |||
ਧਰਮ ਹੇਤ ਸਾਕਾ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ॥ ਸੀਸੁ ਦੀਆ ਪਰੁ ਸਿਰਰੁ ਨ ਦੀਆ ॥ | |||
ਨਾਟਕ ਚੇਟਕ ਕੀਏ ਕੁਕਾਜਾ ॥ ਪ੍ਰਭ ਲੋਗਨ ਕਹ ਆਵਤ ਲਾਜਾ ॥੧੪॥ | |||
ਦੋਹਰਾ ॥ | |||
ਠੀਕਰ ਫੋਰਿ ਦਿਲੀਸ ਸਿਰਿ ਪ੍ਰਭ ਪੁਰਿ ਕੀਯਾ ਪਯਾਨ ॥ | |||
ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਸੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰੀ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਆਨਿ ॥੧੫॥ | |||
ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਕੇ ਚਲਤ ਭਯੋ ਜਗਤ ਕੋ ਸੋਕ ॥ | |||
ਹੈ ਹੈ ਹੈ ਸਭ ਜਗ ਭਯੋ ਜੈ ਜੈ ਜੈ ਸੁਰ ਲੋਕਿ ॥੧੬॥ | |||
</div> | </div> | ||
Latest revision as of 02:31, 25 November 2025
तिलक जंञू राखा प्रभ ता का ॥ कीनो बडो कलू महि साका ॥ साधन हेति, इती जिनि करी ॥ सीसु दीया, परु सी न उचरी ॥१३॥ धरम हेत साका जिनि कीआ ॥ सीसु दीआ; परु सिररु न दीआ ॥ नाटक चेटक कीए कुकाजा ॥ प्रभ लोगन कह आवत लाजा ॥१४॥
दोहरा ॥ ठीकर फोरि दिलीस सिरि; प्रभ पुरि कीया पयान ॥ तेग बहादुर सी क्रिआ; करी न किनहूं आनि ॥१५॥ तेग बहादुर के चलत; भयो जगत को सोक ॥ है है है सभ जग भयो; जै जै जै सुर लोकि ॥१६॥
गुरु गोबिंद सिंह जी
The Almighty preserved their tilak and sacred thread through the martyrdom of Guru Tegh Bahadur. In this Age, He accomplished a supreme act of martyrdom. For the sake of the saints, he performed this supreme act. He gave his head, yet not even a sigh of pain escaped. He who upheld DHARMA through this sacrifice. Gave the head but never compromised his Dharma. Pretender-saints/Priests play deceitful, corrupt theatrics. The True Ones feel shame — their deeds are supreme.
Shattering the pot of the body upon the head of Delhi, He ascended to the Abode of Parmeshar.No other has ever performed such a deed as Tegh Bahadur did. When Tegh Bahadur departed, the world fell into sorrow. ‘Alas! Alas!’ cried the people of the world; ‘Victory! Victory!’ resounded in the Realms of the Enlightened Ones.”
Guru Gobind Singh Ji
ਤਿਲਕ ਜੰਞੂ ਰਾਖਾ ਪ੍ਰਭ ਤਾ ਕਾ ॥ ਕੀਨੋ ਬਡੋ ਕਲੂ ਮਹਿ ਸਾਕਾ ॥ ਸਾਧਨ ਹੇਤਿ ਇਤੀ ਜਿਨਿ ਕਰੀ ॥ ਸੀਸੁ ਦੀਯਾ ਪਰੁ ਸੀ ਨ ਉਚਰੀ ॥੧੩॥ ਧਰਮ ਹੇਤ ਸਾਕਾ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ॥ ਸੀਸੁ ਦੀਆ ਪਰੁ ਸਿਰਰੁ ਨ ਦੀਆ ॥ ਨਾਟਕ ਚੇਟਕ ਕੀਏ ਕੁਕਾਜਾ ॥ ਪ੍ਰਭ ਲੋਗਨ ਕਹ ਆਵਤ ਲਾਜਾ ॥੧੪॥
ਦੋਹਰਾ ॥ ਠੀਕਰ ਫੋਰਿ ਦਿਲੀਸ ਸਿਰਿ ਪ੍ਰਭ ਪੁਰਿ ਕੀਯਾ ਪਯਾਨ ॥ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਸੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰੀ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਆਨਿ ॥੧੫॥ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਕੇ ਚਲਤ ਭਯੋ ਜਗਤ ਕੋ ਸੋਕ ॥ ਹੈ ਹੈ ਹੈ ਸਭ ਜਗ ਭਯੋ ਜੈ ਜੈ ਜੈ ਸੁਰ ਲੋਕਿ ॥੧੬॥